Mooi bekerseizoen ten einde

Hans Ouwersloot heeft een verslag geschreven van de finale van het NBSB bekertoernooi, dat helaas door technische problemen verlaat op onze website staat:

Tot de tanden toe bewapend heeft het bekerviertal niettemin het onderspit moeten delven in de finale van het NBSB bekertoernooi. Favoriet Waalwijk was een maatje te groot en ging er met de zege vandoor. Zonder beker overigens, want tot mijn verbazing was er geen afvaardiging van het NBSB bestuur bij de finale aanwezig, laat staan dat er een beker was om uit te reiken.

Ja, Waalwijk was favoriet. Gemiddeld 140 ratingpunten meer is al indrukwekkend, maar het verschil in rating wordt nog vertekend door een relatief zwak laatste bord (1830) terwijl het derde bord van de Waalwijkers al meer dan 2100 punten op tafel legt. Maar toch.

Als Ajax van Real kan winnen, en een dag later ook Juventus bleek af te kunnen troeven, waarom zou ons hechte team dan niet voor een verrassing kunnen zorgen? Als we naar de matadoren kijken, is er toch alle reden tenminste te mogen hopen. Hans Bosscher op bord 1 is een zeer betrouwbare kopman die zich niet van zijn stuk laat brengen. Hij koppelt degelijkheid aan een goed spelinzicht. Doet wat de stelling vraagt en kom daar maar eens doorheen. Hans van den Hurk op bord 2 kan van iedereen winnen, juist ook onder grote druk. Zijn kracht is groter dan zijn rating vertelt, omdat hij wat minder vaak speelt. En Jeroen op bord 3: die heeft dit seizoen extern alles gewonnen, en overtuigend ook.  Dat punt konden we vooraf al bijna opschrijven. Op bord 4 zou ik dan als enige met ratingoverwicht ook een makkelijk punt scoren. En het liefst snel om de teamgenoten een steuntje in de rug te geven en de druk op de Waalwijkers nog wat op te voeren.

Waarom zou het niet kunnen?

Het bleek niet te kunnen. Het enige deel van het plan dat slaagde was mijn snelle overwinning op het vierde bord. In alle bescheidenheid mag ik zeggen dat ik tegenstander Hans Sinnige van het bord blies. Hij hielp een handje door in het Siciliaans te snel te rokeren, waarna mijn aanval orkaankracht kreeg. Om mat af te wenden gaf hij een stuk, waarna het mat er alsnog in bleef zitten. 1-0 voor Eindhoven na een uur of twee spelen.

Maar daar bleef het bij. Hans B werd op bord 1 net zo hard van het bord geduwd, al ging het langzamer omdat Hans meer weerstand bood. Maar tegen het aanvalsspel van Remco Sprangers was hij uiteindelijk kansloos.

Meer hoop had de stelling van Hans vdH geboden. Een scherpe partij vanaf het begin waarin Hans meer dan overeind was gebleven. Hij leek zelfs de overhand te krijgen zo rond de 25e zet, maar het had hem zeeën van tijd gekost. Tot overmaat van ramp was Hans er niet van op de hoogte dat er in de beker zonder increment wordt gespeeld. In nog steeds een gecompliceerde stand ging hij door zijn vlag.

Ook Jeroen had zeker kansen, toch in ieder geval op remise. Na een kwaliteitsoffer kregen zijn paarden mooie velden, maar – zo gaat dat bij goede spelers – zijn tegenstander gaf de kwaliteit terug waarna er een stelling ontstond die optisch beter was voor wit, maar waarin het evenwicht waarschijnlijk niet echt verbroken was. Maar Jeroen voelde nattigheid, probeerde met een torenoffer eeuwig schaak af te dwingen, maar dat zat er niet in.

Al met al een verdiende overwinning van Waalwijk. Hierbij de felicitatie voor het sympathieke team dat voor de derde keer op rij de NBSB beker gewonnen heeft.

Blijven wij met een kater achter? Ach, je hoopt, rekent je rijker dan je bent en dan verlies je. Het hoort erbij. Het was een mooi bekerseizoen.

Hans Ouwersloot

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *