Verslag ronde 7

Eindhoven 1 in de lift, maar nu naar boven

Na de regionale blamage vorig jaar (snel uit de Beker, verlies tegen Helmond en Veldhoven) zijn we dit jaar aardig bezig ons imago weer wat op te poetsen: Stukkenjagers werd voor de KNSB-beker uitgeschakeld, we wonnen van Helmond en nu was Veldhoven aan de beurt. Een bescheiden ogend team maar wel lijstaanvoerder in onze klasse! We hebben nauwe banden met Veldhoven: 6 van de 8 Veldhovenaren hebben ooit bij ons in- of extern gespeeld.

We begonnen met een tegenslag: ons zesde bord bleef onbezet. De mail van teamleider Fred was niet bij Alessandro aangekomen en hij bleek ook telefonisch niet meer oproepbaar: 0-1.

Toch bleef ik een goed voorgevoel houden. Jan Veerman, voor de verandering ex-Veldhoven, speelde een ingewikkelde Siciliaan tegen ons intern lid Sourav Bhattarcharjee. Hoe het kwam heb ik gemist maar Jan belandde in een stelling waarin zijn tegenstander een gezonde pluspion had om vervolgens een vol stuk cadeau te doen…1-1 dus.

Op het tweede bord kreeg Josué Thijs Laarhoven tegen: een fijnzinnige en slagvaardige schaker. Zoals gebruikelijk begon Josué flink agressief, accepteerde een koningsstelling zonder g-pion en hoopte op een aanval op de witte koning die op de damevleugel echter meer bescherming vond dan de zwarte op de koningsvleugel: 1-2.

Bas kon tegen hypertacticus Alan van der Heijden zoete herinneringen ophalen aan zijn winstpartijen tegen Jeroen Piket (ja jonge lezertjes, die zou later nog met de wereldtop meespelen). Bas opende met 1.d4 maar kreeg 1. ..d6 tegen en kon een Leeuw (volgens mij geen echte opening, eerder een hybride van Philidor en Pirc) te lijf gaan. Al snel veroverde hij een gezonde pion die Alan via tactische verwikkelingen terug kreeg. Daarvoor kreeg Bas weer zoveel compensatie dat Alan middels een kwaliteitsoffer tevergeefs tegenkansen probeerde te verkrijgen: 2-2.

Topscorer Ankit bewees in de vorige ronden zijn positionele kwaliteiten verder ontwikkeld te hebben maar dit keer ging hij er tegen Ferry Daamen fel agressief tegenaan: in een Engelse stelling leken Ankits kansen met zwart op de koningsvleugel zoals zovaak in deze opening kansrijker dan de witte acties aan de andere kant. Maar met een paardoffer op f2 ging Ankit te ver: wit had niet veel moeite met consolideren: 2-3.

Bij Fred ging het precies andersom: dit keer geen overoptimistische aanval maar een subtiele stellingsbehandeling die een dubbeltoreneindspel met gezonde pluspion opleverde waarin zwart geen kans had: 3-3.

Frans speelde tegen het Frans van Erik van Eijndhoven. Die neemt dan meestal  op e4 maar liet nu een Winawer toe met snel Da5. De bedoeling is dan om met Da4 te verhinderen dat wit met a4 de loper op c1 ruimte geeft. Dat deed zwart echter niet zodat wits loper op a3 een prachtplek vond. Soms speelt Frans met een mathematische zuiverheid die een esthetisch genot is. Zo ook hier maar helaas wist Frans het grote stellingsoverwicht niet te verzilveren: 3½ –3½ en alle uitslagen waren nog mogelijk.

Tegen Gerrit Bruggeman mocht ik mijn favoriete bestrijding van het Konings-Indisch toepassen. Zwart speelde uitstekend tegen, ruilde zijn slechte loper tegen mijn goede en bewaarde het evenwicht. Gezien de stand ging ik bij teamleider Bas vragen of het goed was dat ik enig risico ging nemen. Dat was wel grappig want later realiseerde ik me dat Bas helemaal geen teamleider is maar Fred…Bij verlies of gelijkspel zouden we praktisch uitgeschakeld zijn voor promotie; bij winst waren er nog kansjes. Mijn tegenstander had net nipt de 40 zetten gehaald; nieuwe tijdnood doemde op voor hem. De stelling bleef in evenwicht dus ik besloot te gaan laveren: wat stukken naar voren, dan weer terug, dan weer naar voren maar net iets anders dan de vorige keer en dwong zo mijn tegenstander steeds weer (vermeende) klippen te omzeilen. Ook tot mijn eigen verbazing bleek hij opeens d6 niet meer afdoende te kunnen dekken waarna de zwarte stelling instortte: 4½ – 3½: het was volbracht. Nou en wat dan nog eigenlijk? We staan nu derde (gelijk met Dordrecht maar met meer partijpunten) met 1 matchpunt achterstand op Veldhoven en 2 op Vianen. Die twee moeten nog tegen elkaar dus wie weet.

Jos Sutmuller

 

	Veldhoven	2077	Eindhoven	2205	3½	4½
1.	Alan van der Heijden	2299	FM Bas van de Plassche	2391	0	1
2.	Thijs Laarhoven	2264	Josué Velázquez Martínez	2196	1	0
3.	Huub Schenning	2050	FM Fred Hallebeek	2175	0	1
4.	Ferry Daamen	2040	Ankit Majhi	2136	1	0
5.	Erik van Eijndhoven	2049	IM Frans Kuijpers	2224	½	½
6.	Frans Wolferink	2077	NO		1	0	Regl.
7.	Gerrit Bruggeman	1988	Jos Sutmuller	2191	0	1
8.	Sourav Bhattacharjee	1852	Jan Veerman	2124	0	1