Verslag ronde 1

Eindhoven 2 – Het Kasteel Wijchen 1

Eerste ronde van het nieuwe seizoen met twee jeugdige debutanten die zich meteen lieten zien. Op papier was onze tegenstander wel sterker maar gedurende de hele dag zat er zeker een resultaat voor ons in.

Nico speelde met zwart tegen Henk van Kortenhof. Via een damepion opening kwam er een Franse partij op het bord. Dat Nico die stellingen niet veel speelt met zwart werd snel duidelijk. Hij vergat dat wit nog lang kon rokeren en kwam snel onder druk te staan. Gelukkig speelde wit het heel traag, en kon hij zich bevrijden met c7..c5. In het vervolg lukte het Nico niet alle varianten te overzien (wit had een hele serie invalspunten nu de stelling open was, wat de praktische verdediging nogal complex maakte). Hij miste een simpel doch doeltreffend schijnoffer en kon na 28 zetten de stukken opbergen.

Nirupa speelde tegen Henk Massink (1918) waar zij remise tegen speelde. Na 1.e4 speelde haar tegenstander 1…b6 en Nirupa wist niet zo goed wat ze daar tegen moest doen. Maar een paar zetten later leek het een beetje op een Franse structuur. Net na de opening had zij een leuk trucje waardoor zij een pion voor kwam te staan. Maar in het eindspel verloor Nirupa  haar voordeel en uiteindelijk werd het remise.

Ivan kreeg met zwart een Siciliaanse partij op het bord en Ivan kwam goed uit de opening. In een ogenschijnlijk rustig middenspel konden de stukken opeens snel in de doos met Ivan als overwinnaar.

Met zwart kreeg Hans van den Hurk het loperspel tegen. Hij deed wat ongebruikelijke zetten wat goed uitpakte. Hans won een pion met prachtige stelling (+1.87 volgens Fritz). Helaas begon hij te consolideren en wit kreeg met tegengestelde rokades kans op koningsaanval. Het koste Hans twee pionnen om de aanval af te slaan. Vanwege zijn actieve stukkenspel werd de stelling door Fritz nog als volledig gelijkwaardig beoordeeld. Na zo’n tien zetten op increment te hebben gespeeld ging het op zet 38 mis, het kostte Hans een stuk en de partij.

Hans Ouwersloot speelde een heerlijke partij waarin hij uit het vleugelgambiet van het Siciliaans al snel voordeel kreeg. Nadat zwart zijn zwartveldige loper had geruild kreeg Hans vrij spel op de zwarte velden. Zwart verdedigde taai, en hoewel de computerwaardering snel opliep bleef het lastig zijn stelling te kraken. Uiteindelijk sloeg een paardoffer de nodige bressen in de zwarte stelling, waarna zwart bezweek. Materiaalwinst werd afgerond met een elegante slotzet. Heerlijk partijtje.

Walter speelde met wit een Weense opening en in plaats van wild aanvalsspel kwam er vanuit de opening een positionele stelling op het bord. Na een lange rokade van Walter en een korte van zijn tegenstander werd het weer wat scherper en net toen ik dacht dat het voor ons wel goed zou komen kwam Walter materiaal achter en moest naar nog wat doorknokken toch opgeven.

Ik speelde met wit een Engelse opening en mijn tegenstander pakte het actief aan. In het middenspel kon ik mij ontlasten door een scherpe afwikkeling en kwamen wij in een iets beter eindspel voor mij terecht. Toen mij tegenstander nog een slordigheidje maakte kwam ik gewonnen te staan maar ik wilde te snel met mijn pionnen lopen en toen kon mijn tegenstander nog net op tijd de stelling blokkeren. Met als resultaat een remise.

Jacob op bord 1 speelde  zoals wel vaker een enerverende partij. Willem van Berkel (wit) was wat sterker, op papier, maar ook niet zo piep meer. Na Pf3 Pc6 ging het snel bergafwaarts en omstreeks zet 10 had zwart een ontwikkelingsachterstand en geen enkele pion in het centrum. Willem gaf echter een kans het tij te keren (of op zijn minst te houden), die Jacob dankbaar pakte. Omstreeks zet 20 stond Jacob wat beter, omstreeks zet 30 zelfs gewonnen. Helaas, nu liet hij het door de vingers glippen en omstreeks zet 40, toen met enige moeite de tijdcontrole was gehaald, stond het weer gelijk. Helaas werd het remise om met Jacobs woorden te eindigen:
“Ik realiseer me dat dit een wat saai verslag wordt: wit beter, gelijk, zwart beter, gelijk, maar het combinatierijke wisselend stellingsbeeld was gewoon te moeilijk voor ons. Omstreeks zet 50 stond zwart opnieuw gewonnen, maar de vermoeidheid sloeg toe. Remise? Graag!”

Met als resultaat een toch een beetje zure nederlaag van 3½ – 4½

Rudi Serton