Verslag ronde 9

Maastricht 2   –   Eindhoven 2    4½ – 3½
10 mei 2025

Wij gingen richting Maastricht als nummer 3 en eindigden ook als nummer 3, bij aanvang van deze ronde hadden wij ook geen kampioenskansen meer. Voor tijdens en na deze wedstrijd waren de meeste spelers eigenlijk alleen maar bezig met wat er met ons eerste team zou gaan gebeuren.
Wij speelden zonder twee van de drie Hansen en waren letterlijk en sommigen ook figuurlijk behoorlijk de weg kwijt (de speelzaal van onze tegenstanders was behoorlijk verstopt en tijdens de zoektocht kwamen wij ook een andere tegenstander van Maastricht tegen die zoekende waren.)
Dan nu maar de wedstrijd.

Bord 1 Ivan
Ivan speelt een sterk seizoen maar wat er nu precies allemaal mis ging is nog steeds niet duidelijk. Vanuit een Engelse opening leek Ivan prima te staan maar toen ik even van een mini wandeling terugkwam was Ivan verdwenen maar zijn punt ook, een onnodige nederlaag zou ik zeggen.

Bord 2 Nirupa
Nirupa begon het seizoen op bord 8 maar door prima prestaties is zij de laatste partijen opgeklommen tot het tweede bord.
Ik speelde met zwart tegen Erwin Komrij en het werd een Tarrasch. De opening ging wel prima maar in het middenspel werd het wat lastig met een zwakke e en d-pion. Maar op zet 20 kwam hij al in tijdnood waardoor ik een pion kon winnen. Helaas was het een randpion wat niet heel waardevol was met ongelijke lopers. Ik probeerde nog wel om een voordeel te krijgen maar hij verdedigde goed en het werd dus remise.

Bord 3 Ludo
Tegen mijn tegenstanders passieve spel kon ik een mooie stelling opbouwen en ik won door een grapje een gezonde pion. In plaats van op aanval te blijven spelen wikkelde ik af naar een eindspel, dat vanwege mijn zwakke d-pion niet duidelijk was. Toen hij nog een verzwakking toeliet dacht ik het eindspel te winnen. Helaas koos  ik op zet 41 te snel spelend het verkeerde plan: ik wilde mijn vrijpion dekken, maar had overzien dat hij tegenspel kreeg: ik kon niet naar voren wegens mat in 2. Toen ik dat had gezien bood ik teleurgesteld remise aan.

Bord 4 Rudi
Ik speelde tegen Maxim Hollands dus na zijn openingszet 1.d4 antwoorde ik met het Hollands: f5. Een prima keuze bleek dat en met zijn koning nog in het midden kreeg ik actief tegenspel. Maar toen ik geheel thematisch een klein voordeeltje kon behalen bedacht ik mij en ging op een vage tactische variant in. Ik had een vervelend tussenschaakje overzien en kwam twee pionnen achter. Mijn tegenstander pakte het daarna erg weifelend aan en ik leek nog tegenspel te krijgen maar hij wist net op tijd zich te herstellen en het punt toch nog bekwaam binnen te halen.

Bord 5 Hans (vdH)
Met wit speelde ik tegen Ronald Nelissen. Koningsindisch kwam op het bord waarbij ik de witveldige lopers kon ruilen. De koningsaanval van zwart werd gestopt waarna ik mijn aandacht op de damevleugel kon richten. Na het openbreken kwam een witte toren over de a-lijn binnen. Zwarts dame was nu in de problemen en werd gedwongen tot ruil waarna twee stukken van zwart verloren gingen. 1-0

Bord 6 Nico
De prijs van de gekste partij van de dag (of eigenlijk het seizoen) ging duidelijk naar Nico:
Over mijn partij tegen Elmer Wieringa valt veel te zeggen. Wit had al zijn koningspionnen naar voren gegooid in een poging mij te overrompelen. Ik trok me daar natuurlijk niets van aan en stuurde mijn dame op avontuur in de witte stelling. Dapper at ze pionnetjes, tot de kans kwam om op de 23e zet geofferd te worden in ruil voor een langdurig initiatief. Wit ging er gretig op in, en het duurde even voordat de contouren van de zwarte strategie duidelijk werden. Een moedige koningswandeling leidde indirect tot een stukwinst, en wit werd gedwongen het over een andere boeg te gooien: de witte dame werd gecentraliseerd en stond klaar om toe te slaan. In de tussentijd had ik mijn overgebleven drie stukken maximaal weten te activeren en de witte koning kon alleen maar in een hoekje kruipen in afwachting van de genadeklap. Die kwam dan ook op de 46e zet. De dreigingen op de koning werden teveel, een loper gaf zich vrijwillig op, zodat de andere de witte dame kon verschalken. Nog even de promotie van de witte pion op g7 verhinderen, en de stukken konden in de doos.
Je zou de partij ook anders kunnen bekijken, ik verblunderde in absolute schaakblindheid mijn dame, speelde stug door, speculerend op de tijdnood van mijn tegenstander, en probeerde te pesten en te schwindelen. En dat werkte. Wit blunderde twee keer en de stukken konden in de doos.
Wie zei ook alweer dat de waarheid schoonheid nooit in de weg mag staan?

Bord 7 Walter
Ik speelde met wit tegen Bas Pasterkamp en kwam ietsje minder uit de opening. Ik pakte het initiatief over door een koningsaanval te starten met g4 (beide partijen waren kort gerocheerd). In de tijdnoodfase won ik een pion en kreeg een gewonnen stelling. Mijn tegenstander verdedigde goed en met enkele mindere zetten van mijn kant resulteerde een eindspel met ongelijke lopers en beide kanten nog een paard en een aantal pionnen. Bas had zijn verdediging zo goed opgezet dat ik de keuze had om een eindspel in te gaan met ongelijke lopers (wat meteen remise zou zijn) of een eindspel in te gaan waarbij ik een loper en een extra pion over zou houden tegen een paard . Maar dat paard zou dan zo actief zijn dat remise of verlies de twee mogelijke uitkomsten zouden zijn. Ik koos voor de remise.

Bord 8 Albert
Ik heb een matige partij gespeeld. Ik speelde met zwart een aangenomen damegambiet, waarbij mijn tegenstander voor een vrij passieve variant koos, waardoor ik in de opening een gelijke stelling had.  Mijn tegenstander creëerde een batterij met dame en loper die richting mijn paard op f6 en de pion op g7 keken. Ik koos er – ten onrechte – voor om het paard op f6 af te ruilen, hetgeen zijn batterij alleen nog maar sterker maakte. Mijn aanval op zijn koningsvleugel kon makkelijk worden afgeslagen en ik verloor een stuk toen hij met zijn toren mijn loper op mijn dame pende. Na 31 zetten heb ik – in totaal verloren stelling – opgegeven.

Op zich een onnodige nederlaag. Wij hadden dan wel drie invallers maar het ging hier wel om drie sterke spelers dus daar kon het niet aan liggen.
Wij hebben dit seizoen denk ik wel een hogere klassering dan de derde plaats laten liggen, de nipte nederlaag 3½ – 4½ tegen de nummer 1 en de overwinning 3 – 5 tegen de nummer 2 zeggen genoeg.
Op naar volgend seizoen weer in de vierde klasse.

Rudi Serton