Verslag ronde 5

Dooradplus

Nipte nederlaag voor ESV 3 : een middag vol kansen en gemiste mogelijkheden
ESV – 8 februari 2025

Een cruciale wedstrijd voor ESV 3 tegen SMB 1, waarin winst of een gelijkspel nodig was om in de race te blijven voor het kampioenschap. De spanning was voelbaar in de speelzaal, met een gezonde wedstrijdsfeer en een gemiddelde rating die nauwelijks verschil maakte tussen de teams. Het beloofde een spannende strijd te worden, en dat werd het ook.

Na anderhalf uur spelen maakte ik een rondje langs de borden om een eerste indruk op te doen. Op bord 1 leek Albert in de hoofdvariant van de Aljechin-verdediging gelijk op te gaan. Op bord 2 had Jan met zijn tegenstander nog nauwelijks voortgang geboekt. De partij stond op scherp, maar de echte strijd moest daar nog beginnen.
Arda op bord 3 speelde een opmerkelijke partij, waarbij het leek alsof de hele strijd zich op de g- en h-lijn afspeelde. Loek op bord 4 had een solide opening en leek het spel onder controle te hebben. Ik, op bord 5, stond binnen het uur al duidelijk positioneel gewonnen, al moest ik dat natuurlijk nog wel echt waarmaken.
Op bord 6 ging het tussen Thomas en zijn tegenstander redelijk gelijk op. Jos op bord 7 stond plots een volle pion achter en leek een lastige middag tegemoet te gaan, terwijl Rik, op bord 8, nog redelijk gelijk stond.

De stand was lang onbeslist, maar na een reeks uitslagen stond het uiteindelijk 3 – 3 met nog twee partijen bezig: Jan en Arda. Alles hing af van hun resultaten. Jan leek op het eerste gezicht oké te staan, maar beide spelers hadden nog weinig tijd op de klok. Het werd een zenuwslopende slotfase. Helaas kreeg Jan een onverwachte paardvork tegen en moest hij opgeven. Daarmee stond het 3 – 4, en de hoop was volledig gevestigd op Arda.

Arda vocht als een leeuw om een punt binnen te halen. Ondanks een verloren positie wist hij knap nog een half punt uit het vuur te slepen. De eindstand kwam daarmee op 3½ – 4½ in het nadeel van ESV. Een zuur resultaat, want er waren op meerdere borden kansen om de wedstrijd naar onze kant te laten kantelen.

Conclusie
Hoewel de uitslag teleurstellend was, toonde het team wel vechtlust. Een paar gemiste kansen op cruciale momenten maakten het verschil, maar er is genoeg perspectief om in de volgende ronde sterker terug te komen. De sleutel ligt in scherpere tijdsindeling en betere eindspeltechniek.

Dennis van Kuijk

 

De inbreng van een ieder: partijoverzicht

  1. Emeline Smit (1950)  –  Albert Coenen (1894)

Albert en Emeline speelden de hoofdvariant van de Aljechin verdediging. Volgens Albert werd de partij ontsiert door fouten van beide spelers. Beide spelers hebben op een bepaald moment gewonnen gestaan. Het einde was volledig gelijk en volgens Albert is remise het eerlijke resultaat van deze partij.

  1. Jan Toorman (1905)  –  Jetse Schoffelmeer (1993)

Het commentaar van Jan:  “Mijn tegenstander en ik gingen er duidelijk echt voor zitten. De harde strijd ging na dertig zetten nog steeds heel gelijk op, ook qua wederzijds royaal tijdgebruik. Maar toen het tempo omhoog moest begonnen mijn toenemende neigingen tot onnauwkeurigheid wat op te spelen. Tot ik een plotselinge mogelijkheid tot kwaliteitswinst ontdekte, gepaard gaande met welkome ruil van alle resterende stukken! Aan het eind van de ‘winnende combinatie’ had ik inderdaad een witte toren op c2 en een koning op f1. Maar helaas: er stond nog een zwart paard op g4. En ik was niet aan zet zodat ik de zwarte snoepreis niet meer heb afgewacht. 0-1”

  1. Thomas Manschot (1973)  –  Arda Cayonlu (1916)

Arda speelde als laatste bij een stand 3 – 4. Winst was een must. Maar het feit dat hij er nog een remise uitperste is knap te noemen. Zijn partij en key-moments:

  1. Loek van Rey (1923)  –  Luc Sol (1797)

Loek kreeg de moderne Scandinavische verdediging te bestrijden. Zijn techniek in het eindspel is subliem en leerzaam. Zo win je een gewonnen stelling !

  1. Jeroen Lamboo (1879)  –  Dennis van Kuijk (1854)

Ik speelde een rustige Pirc opening, waarbij ik een kans zag om met het loperpaar te spelen, vandaar 9. … Pc5 ipv het traditionele g5. Wit koos het verkeerde plan met 15. Pc4 en 16 Pxd5. Ik won daarmee het paard. De rest was een kwestie van schuiven naar het eindspel. 0 – 1.

  1. Thomas Jager  – Peter Schut (1852)

  1. Lucas de Jong (1777)  –  Jos Rensen (1841)

  1. Rik van der Weij (1859) –Jacques Ottenheijm (1885)

We begonnen rustig, waarna ik een pionnenstorm op de koningsvleugel begon. Ik was iets te gehaast en overzag dat ik een pion verloor in het centrum. Helaas was dit niet alleen een pion, maar stortte mijn stelling ook in, dus na 20 zetten was het eigenlijk wel afgelopen.