Verslag ronde 4

Weer minimaal verschil (maar nu wel gewonnen!)

Het nieuwe schaakjaar is weer begonnen voor het avondteam, ditmaal een uitwedstrijd tegen WLC B. Tot zover hebben we alweer aardig wat puntjes naar binnen geharkt, maar missen we nét iets; twee keer al zijn we met 1½ – 2½ verlies onverrichterzake naar huis gestuurd. We kunnen niet eeuwig op een goed bordpuntensaldo leunen (want ook vorig jaar in onze Hoofdklasse-avonturen waren bordpunten niet het probleem). Gelukkig hebben we daar deze avond verandering in gebracht. Weer minimaal verschil – maar wel in ons voordeel!

De vloek van de teamleider sloeg echter weer hard toe. We hadden er onderweg naar Checkmate (twee wedstrijden geleden) al theoriëen over gemaakt, toen Jeroen – die dat ook een paar jaar heeft gedaan – het hier ook mee eens was. Het gaat óf allemaal perfect en je hebt een uur na het mailtje een opstelling – óf je moet alle registers open trekken en alle invallers af bellen en dan heb je nog steeds geen volledig team. En dus moest Morris ditmaal helaas weer hard werken; Rudi en Dennis waren verhinderd, Ron nog niet helemaal hersteld van een virus (en usual suspects Morris, Arda, Paul gelukkig wel beschikbaar). Tot op de clubavond van maandag. Gelukkig kon op het allerlaatst Hans (Ouwersloot) overtuigd worden om mee te spelen. WLC uit is gelukkig altijd maar een quasi-uitwedstrijd; een kwartiertje extra fietsen, niet meer dan dat!

Al vanaf het begin leek het voor onze zijde wel goed te gaan. Bord 1: ikzelf (wit) tegen Tobias Jacobs. Meteen ten strijde getrokken (goed, wel na een fout van mijn tegenstander), meteen in een betere – misschien zelfs gewonnen – positie. Op bord 2: Hans (zwart) tegen Berend Ruben. Berend pakte veel ruimte, Hans wachtte rustig af met een nijlpaard. Op bord 3: Morris (wit) tegen Max Quintus. Geduldig als immer; Morris zette een goede stelling op zonder al teveel complicaties maar wel met een miniem witvoordeeltje voor hem. Tenslotte op bord 4: Arda (zwart) tegen Niels Feijen. Niels z’n opening leek optisch onschuldig, maar Arda had het al eerder in blitzpartijen op het internet tegen gehad en was al gewaarschuwd dat dit helemaal niet zo onschuldig was. Arda richtte zich erop om de dreigingen onschadelijk te maken, hetgeen hem ook best goed lukte.

Terwijl ik hard door raasde, was Arda was nog net als eerste klaar. Hij had inderdaad alle dreigingen gestopt en hield een gelijke stelling over, waarna beide spelers remise overeen kwamen. Gezien de eindstelling en het spelbeeld volledig terecht (½ – ½). En daarna haalde ik de finish wel heel snel:

Dat is ½ – 1½ voor en de andere borden zagen er ook nog steeds goed uit, niet persé omdat we heel veel beter stonden, maar wel omdat we precies het type stellingen hadden waarin respectievelijk Hans en Morris zich goed thuis voelen. Hans, die graag wil aanvallen en daarvoor wat minder materiaal niet schuwt, had een pion geofferd voor compensatie tegen de witte koning. Morris, die op zijn best is in rustige stellingen waarin hij een klein voordeeltje mag uitbuiten, had inderdaad zo’n stelling en was daar ook stukje bij beetje mee bezig. En zo leek het ook steeds meer onze kant op te gaan. Hans z’n aanval begon aan kracht toe te nemen, en Morris begon zwakke pionnen eruit te pikken en te veroveren, terwijl de tijd al een beetje begon te dringen…

… en toen gaf tot ons aller schrik Morris, in zijn drang om die pionnen ook te verzilveren, opeens een volle toren weg. Het paard ging terug naar veilige gronden, maar onderbrak net even de verdediging, en de toren was kwijt. Na een paar zetten meer bleek dit inderdaad hopeloos te zijn voor Morris, en hij streek de vlag. Zuur dat Morris zichzelf zo tekort had gedaan (1½ – 1½)

Dus kwam toen alles op de partij van Hans neer. Gelukkig had Hans z’n aanval ondertussen stormkracht aangenomen, en ongeveer tegelijkertijd toen het bij Morris verkeerd ging, schopte hij een belangrijke pion van zijn tegenstander om en kon zijn tweede toren ook in het spel brengen. De witte pion probeerde nog snel de overkant te halen, maar het was al te laat; Hans stelde de overwinning veilig door deze renner te onderscheppen. In het eindspel hield Hans 2 pionnen meer over en bleef de witte koning nog steeds verschrikkelijk onveilig. Tot mat kwam het echter niet meer aangezien op dat moment zijn tegenstander door de vlag ging. Hans z’n partij is ook zeer de moeite waard om volledig na te spelen. Partij van de avond wat mij betreft! Hier is ie in al z’n glorie met wat commentaar van mij erbij:

Dus 1.5 – 2.5 gewonnen. Weer zo’n minieme uitslag, ditmaal echter wel een keertje onze kant op! Deze overwinning brengt ons op een heel behoorlijke score van 4 matchpunten, 8½ bordpunten. Met deze minimale plusscore kunnen we toch eigenlijk alweer tevreden terug kijken op de vier wedstrijden van dit seizoen in de Hoofdklasse. We zijn nog niet helemaal veilig, en kampioen worden we ook niet, maar op deze manier zetten we een mooie prestatie neer!

Again with minimal difference (but we won this time!)

The new chess year has started for the evening team, this time with an away game against WLC B. So far we’ve scraped together a lot of points, but we’re perhaps just falling short; two times already we’ve been sent home with a 1½ – 2½ loss. We can’t lean on a good board point count forever (last year too, board points weren’t the problem in our Hoofdklasse adventures). Fortunately, we’ve managed to turn that around this evening. Again with minimal difference – but this time to our advantage!

The team captain’s curse hit hard this time again. On the way to Checkmate (that’s two matches ago) we already made our theories, when Jeroen – who also was team captain for a few years – also agreed. Either, it goes perfectly and you have a full lineup after an hour after sending your mail – or you have to check every list and phone every possible substitute and then you still don’t have a full team. So Morris unfortunately again had to work hard; Rudi and Dennis couldn’t play, Ron wasn’t completely recovered from a virus (and fortunately, the usual suspects Morris, Arda and Paul were available). Until the club evening on Monday. Fortunately, at the very last Hans (Ouwersloot) could be convinced to play. WLC away games are fortunately only a quasi-away game: it’s just 15 minutes extra cycling!

From the start on things seemed to be going well for us. Board 1: myself (white) against Tobias Jacobs. I went to battle straight away (okay, after a mistake by my opponent), and straight away achieved a better – perhaps even won – position. At board 2: Hans (black) against Berend Ruben. Berend took a lot of space, Hans was calmly biding his time with a Hippo. At board 3: Morris (white) against Max Quintus. Patient as ever; Morris set up a good position without too many complications but with a small White advantage for him. Finally on board 4: Arda (black) against Niels Feijen. The opening of Niels seemed harmless at first glance, but Arda had already faced this opening in blitz games on the Internet and was forewarned that this was not as harmless as it seemed. Arda put his effort into stopping the threats, which he seemed to have succeeded at quite well.

While I was going full speed forward, Arda finished his game, only just ahead. He had indeed managed to stop all threats, after which an equal position remained where both players agreed to a draw. Judging from the final position and the flow of the game, this was completely justified (½ – ½). And after that, I finished very quickly (see first game):

So that’s ½ – 1½ ahead, and the other boards were also still looking good, not necessarily because we were in much better positions, but because we got exactly the kind of positions where both Hans and Morris were right at home. Hans, who likes to attack and doesn’t mind having some less material, had sacrificed a pawn for compensation against the white kind. Morris, who plays his best chess in quiet positions where he’s allowed to grind out a small advantage, had precisely that kind of position and was also busy grinding out that advantage. Bit by bit the games seemed to be going our way more and more. The attack of Hans was gaining in power, and Morris was starting to target and take several weak pawns, while time was already ticking…

… and when trying to capture those weak pawns, suddenly Morris scared us all by losing a rook. His knight went home to safer grounds, but briefly got in the way of the defences, and the rook was lost. After a few more moves, all hope of compensation had been lost as well, and he resigned. Unfortunate, that Morris had shortchanged himself in this way. (1½ – 1½)

So then the fate of the match rested on the game of Hans. Fortunately, Hans’ attack had become a storm, and nearly at the same time as things went wrong at Morris’ board, he had managed to kick off an important pawn of his opponent and committed his second rook fully to the attack. The white pawn still made a run for the promotion square, but it was too late: Hans secured victory by intercepting this runner. In the endgame Hans kept two extra pawns, and the white king couldn’t get back to safety either. A second attack didn’t happen anymore as his opponent ran out of time. The game of Hans is also very much worth playing through in full. Game of the evening, as far as I am concerned! Here it is, in all its glory with some commentary by me (see second game):

So, we won 1½ – 2½. Yet again a minimal score difference, this time however it went our way! This victory brings us to a very decent score of 4 match points and 8½ board points. With this minimal plus score we can be happy with our first four games in this season of the Hoofdklasse. We’re not entirely safe yet, and we’re not playing for the championship, but this way we’ll make a nice performance!

Paul van Zon