Verslag ronde 5

De Kentering 1 – ESV 3

Auw dat deed zeer, gelukkig waren we al, en zijn we nog steeds kampioen …

Zoals eerder gemeld waren we een ronde voor het einde al glorieus kampioen geworden. Alle wedstrijden gewonnen en een straatlengte voorsprong op de nummer 2, de Kentering. Of het aan de naam ligt, of aan onze op papier lagere rating, wie zal het zeggen. Hoe dan ook: de Kentering maakte een hardhandig einde aan onze winstreeks. Op de vraag of we hiermee ook onze promotie aan de Kentering wilden overdragen zijn we maar niet ingegaan.

Onze 1e-bordspeler Arda was niet te spreken over zijn partij. Hij liet toe dat zijn witveldige loper werd afgesneden en werd stap voor stap teruggedrongen.

Kiran kwam met de schrik vrij nadat hij in een iets betere stelling een remise-aanbod afsloeg, waarna hij onder tijddruk een kapitale fout maakte, en meteen remise aanbood. Tot zijn opluchting nam wit het aanbod aan. Al met al een goede uitslag voor beide spelers.

Loek verging het minder florissant. Hij liet toe dat zwart een sterk pionnencentrum kon vormen. Lang wist hij hij de stelling onder controle te houden, maar uiteindelijk bleek zwart toch het makkelijker spel te hebben. Wit maakte een paar fouten en toen ging het snel: hij raakte zijn koningsvleugelpionnen kwijt waarna zwart het mooi uitspeelde.

Albert’s partij verliep wel heel koeltjes. Hij speelde de Aljechin tegen 1. e4, waarna zijn tegenstander heel snel de dames ruilde, en al het vuur uit de stelling verdween. Op de 11e zet werd er remise overeengekomen.

Mijn partij was op zijn minst enerverend te noemen. Zwart speelde iets dat ik nog nooit in een serieuze partij gezien had, en ik was dan ook op zet 3 uit mijn boek. Om zijn thuisvoorbereiding te vermijden speelde ik voorzichtig verder. Op de 15e zet ging zwart flink de fout in en toen had het uit moeten zijn, maar ik wist het mezelf nog flink moeilijk te maken. Gelukkig ging zwart op de 33e zet nogmaals de fout in waarna ik door een matdreiging materiaal won en zwart uiteindelijk tot overgave dwong.

Dennis speelde zwart tegen Nico van Brakel. Al vroeg in de partij ontstond gelijk spel, waarna een manoeuvreerfase volgde met zware stukkenruil op de d-lijn. Wit bood remise aan, maar Dennis sloeg dat af omdat zijn lichte stukken net iets mobieler leken te staan. In de analyse achteraf bleek dit niet onjuist: wit moet inderdaad secuurder spelen, maar het evenwicht is er wel degelijk. Helaas overzag Dennis bij een tussenzet dat daarmee de dames op het bord konden blijven, en na nog een onnauwkeurigheid drong de witte dame binnen. Wit won een pion in een pion-dameeindspel, waarna beide partijen secuur doorspeelden, maar een remise er nooit meer in zat. De doorgestoten h-pion bleek uiteindelijk beslissend. Een voor Dennis’ gevoel onnodig verlies.

Jos kreeg voor de tweede achtereenvolgende keer de kans zijn favoriete wapen tegen de Caro-Kann te spelen. Helaas wist zwart behendig door de witte dreigingen te manoeuvreren en de stelling vervlakte uiteindelijk naar een volledig gelijkstaan dubbel toreneindspel.

En tenslotte had Thomas een zware dobber aan Tom Fürstenberg, we laten Thomas zelf aan het woord: “Ik speelde met zwart tegen Tom Fürstenberg. Dat is geen toeval, want mijn tegenstander heeft het hele seizoen alleen met de witte stukken gespeeld! Er verscheen een Grünfeld op het bord waarin wit een vroege e3 speelde. Ik dacht goed uit de opening te komen, maar na een paar natuurlijke zetten begon wit de druk op te voeren en werd het snel duidelijk dat ik voor remise zou moeten vechten. Net toen ik weer een beetje hoopvol werd na wat tegenspel offerde mijn tegenstander een kwaliteit voor een vrije c-pion, wat hij transformeerde naar een gewonnen toreneindspel met twee extra pionnen. Maar na een slordige zet van mijn tegenstander wist ik één pion terug te winnen en bereikten we een objectief gelijke stelling. Helaas begon ik een actief plan met mijn koning in plaats van mijn pionnen te blijven verdedigen, wat alsnog leidde tot een verlies na urenlang vechten…
Daarmee eindig ik dit seizoen met 4 punten uit 6, een redelijk resultaat. Het viel me wel op dat de enige twee partijen die ik heb verloren dit seizoen beide met de zwarte stukken waren; misschien een verbeterpuntje voor mij.”

Na de wedstrijd gingen we nog gezellig samen met het 5e team eten, dat ook vroeg klaar was. Albert’s kampioenschapsspeech was legendarisch, en het eten uitstekend. Op naar de 4e klasse volgend jaar!