Verslag ronde 1

Westrijdverslag ESV 2 – HWP 3            5½ – 2½

Met de verwachtingen hooggespannen stond de eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen voor de deur. Jeugdspelers Tim en Yanyang speelden met het eerste mee, maar met Nirupa en Kirtin in de gelederen hadden we er nog alle vertrouwen in.

Het was ook Kirtin die het eerste punt binnenhaalde. Met wit werd zijn tegenstander al gauw onder druk gezet. Niet alleen op de damevleugel werden verschillende dreigingen gecreëerd, ook op de halfopen e-lijn werd met een dubbele toren de druk opgevoerd. Dit werd zwart te veel en al gauw konden de stukken in de doos.

Ludo hengelde hierna een halfje binnen: Ik bouwde een grote tijdsvoorsprong op in een opening die ik goed dacht te kennen. Daarna speelde ik het verkeerde plan en bood, toen het er op de meeste borden goed uitzag, na dameruil  in een iets mindere stelling remise aan, wat werd geaccepteerd. Ik moet opmerken dat mijn tegenstander degelijk en goed had zitten spelen, beter dan zijn rating deed vermoeden.

Hans Ouwersloot voegde ook een halfje toe: Ik had een oude liefde van stal gehaald voor de opening, maar die was duidelijk roestig geworden (in weerwil van het gezegde: oude liefde roest niet). Daardoor kwam ik al snel in de problemen, maar door verrassend lang te rokeren, in plaats van kort (wat mijn tegenstander verwachtte) was opeens elk venijn uit de stelling en kwamen we remise overeen.

Nu was het de beurt aan Jacob: Xavier Goossens reageerde met een verbaasd “Hallo?” op mijn 1.g4. Ik niet. Ik had besloten voorlopig af te zien van het degelijke 1.Pc3 en dit seizoen Grobs Angriff te spelen, De test in Geldrop verliep positief, dus ik ga het spelen tot het een keer hardhandig wordt afgestraft. Xavier probeerde dat zeker de eerste tien zetten. Ik kwam wel gedrongen te staan, maar zwart sloeg niet toe. Omstreeks zet 15 lukte het me los te worstelen en kwam ik met een fianchetto-loperpaar en een toren op de half open g-lijn, gericht op zwarts korte rokade, veel beter te staan. Omstreeks zet 25 was het voorbij: 1-0.

Met een 3-1 voorsprong was het de partij van Rudi die het volgende halfje opleverde:
Ik speelde met zwart tegen 1.e4 de Franse verdediging. Mijn tegenstandster speelde de minder gebruikelijke Chigorin-variant ( 2.De2). Zoals zo vaak met deze variant kreeg wit een konings-Indische opzet. Toen wit niet verder kwam op de koningsvleugel probeerde ze het maar op de damevleugel maar dat was niet best want met d6-d5 kon ik het centrum openbreken en kwam ik totaal gewonnen te staan. Toen ik in een afwikkeling een andere volgorde speelde dan die ik van plan was (maar die ook voldoende voor winst was) liet ik het remise lopen. Tijdens de analyse vroeg Ludo en passant waarom ik eigenlijk niet meteen met zet Pd5 een dame won, tja..

Met 3½-1½ op het scorebord was ik zelf aan het worstelen met een mindere stelling. Ik had met wit Konings-Indisch tegen met een snel Pe8. Ik kon me nog wel wat zetten herinneren, maar niet meer het plan erachter. Hierdoor speelde ik te passief en kwam mijn koning onder druk. Een venijnige tussenzet deed de kansen keren en ik kreeg het initiatief. In een betere stelling kreeg ik een remise aanbod dat ik gegeven de stand en de laatste twee borden accepteerde. Het stond nu 4-2.

Het was aan Hans Bosscher om de 4½ binnen te tikken: Met wit speelde ik tegen Jim van de Vreede, en wel met  een gesloten Siciliaanse opening. In het middenspel kon ik grote druk op de geïsoleerde pion d5 uitoefenen . Toen de tijd rijp was om toe te happen verwisselde ik helaas twee zetten waardoor ik pardoes een pion verloor. Mijn tegenstander had gelukkig niet veel tijd meer, ruilde veiligheidshalve een goede toren af waarna pion d5 toch veroverd kon worden. Maar toen zat er echt geen muziek meer in de stelling en werd tot remise besloten.

Met 4½ in de pocket was het Nirupa die een gewonnen stelling nog tot winst moest voeren: Ik speelde met zwart tegen Gert van Rij. Het begon allemaal met een symmetrische opstelling totdat ik mijn paard manoeuvreerde en het centrum probeerde te breken. Ergens onderweg had mijn tegenstander een pion verloren, maar toch werd het nog een spannend dame eindspel. Met heel veel schaakjes wist ik nog twee pionnen op te halen en konden mijn pionnen de overkant bereiken.

Al met al een gedegen eerste ronde met een mooie 5½-2½ overwinning.

Hans van den Hurk