TKT 2025
Tijdens de ALV van 18 augustus 2025 zal de naam van de winnaar van de
Twan Kastelijn Trophee bekend gemaakt worden. Daarna zal het juryrapport op deze plaats voor eenieder ter inzage verschijnen. Nog even nagelbijten dus…
TKT 2025
Nu de verplichte nummers afgehandeld zijn, het bestuur benoemd, de begroting goedgekeurd, de notulen vastgesteld, de continuïteit gewaarborgd en, niet te vergeten, de kas gecontroleerd, is het weer tijd voor iets belangrijkers: wie mag dit jaar de felbegeerde Twan Kastelijn Trophee mee naar huis nemen? De Trophee zelf overigens moet over een jaar weer terug zijn, maar de eraan gekoppelde eeuwige roem is niet inwisselbaar; u zult voor het einde van de ALV aan moeten geven of u daarmee om kunt gaan of dat u de eerste wilt zijn die bedankt voor deze geweldige eer en blijk van waardering. Want dat is het. Ooit in het leven geroepen door Jules Welling, onze chroniqueur zaliger. Hij hoopte haar te winnen in de tijd dat zij nog als een aanmoedigingsprijs om veel te schrijven werd beschouwd. Het was in die tijd dat hij steevast de Raadsheer, ons toenmalige clubblad, ook zonder enige aanmoediging voor driekwart van kopij voorzag.
Maar laat het dan tenminste een aanmoediging zijn voor al degenen die vandaag misgrijpen maar wel hunkeren naar eeuwige roem en een weinig adhesie: Niets weerhoudt u ervan om in het seizoen dat voor ons ligt de pen of het toetsenbord ter hand te nemen en ons met uw schrijfsels te verrassen.
De genomineerden:
Eerst even een bekentenis. Voorafgaand aan deze toekenning werd de jury te kennen gegeven dat het bestuur graag tevoren kennis had van de namen der genomineerden. Mij kennende zal het u niet verbazen dat ik deze ongekende poging tot kennelijke censuur verre van mij wierp. Ik ken u dan ook mededelen dat u allen genomineerd bent
(gejuich)
Om het kort te houden, ik zie de voorzitter der vergadering al bedenkelijk op zijn horloge kijken: wiens naam in het vervolg niet voorbij komt heeft het podium dus net niet gehaald.
De jury gaat niet over een nacht ijs: Allereerst noem ik u de namen van de mensen die het bijna wel zijn geworden: Jeroen van de Put, Ludo Tolhuizen, Jan Vosselman, Frits Schalij, Hans van den Hurk, Jos Rensen, Dennis van Kuijk en Arda Çayönlü.
Heren, dank voor jullie inzet. Heel misschien valt u bij het volgende agendapunt een fles wijn ten deel, maar daar ga ik niet over.
Ook dit jaar buiten mededinging maar toch vermeldenswaard: Adplus.
Alleen al vanwege de kwantiteit van zijn bijdragen om over de kwaliteit nog maar te zwijgen. Ik hoef hier slechts zijn ragfijne analyse van het schaken als gokspel aan te halen en u weet alweer genoeg.
Dan gaan we nu naar de apotheose van mijn betoog. Ik voel de spanning langzaam toenemen in de zaal en dat is precies de bedoeling.
Paul van Zon. Nomen est omen. Ik doel natuurlijk op zijn schitterende schrijfstijl. De verhalen die Paul produceerde waren wederom te beschouwen als het schoolvoorbeeld van hoe je een schaakwedstrijd dient te verslaan. Hij schreef er twee en vertaalde ze en passant in het Engels. Waren het er meer geweest dan had hij zeker kans gemaakt.
Nu eindigt hij op een gedeelde tweede plaats.
Rudi Serton qui fait la musique, zoals de Fransen zeggen.
Rudi schreef niet alleen acht verslagen, maar spoorde ook anderen daartoe aan, zodat ik dat niet hoefde te doen. Dank daarvoor. Aan de kwantiteit heeft het zeker niet gelegen; Rudi eindigt naast Paul, op een gedeelde tweede plaats.
Albert en Ewout, respectievelijk teamleiders van het derde en het vierde team, hebben zich als vanouds weer zeer behoorlijk van hun taak gekweten door te zorgen dat er ofwel van hun hand ofwel van een van hun ondergeschikten een verslag verscheen. Ewout verdient daarbij een extra schouderklopje daar hij als enige dit seizoen verslag van ronde drie heeft gedaan. Albert en Ewout eindigen daarmee op een zeer verdiende: gedeelde tweede plaats.
Ter aanmoediging tevens blijk van waardering wil ik de naam van Hugo Peeters hier uitdrukkelijk noemen. Zijn debuut als verslaggever van en deelnemer aan de startersgroep is dermate veelbelovend dat Hugo dit jaar met stip geëindigd is op:
de tweede plaats.
(tromgeroffel)
Voor de volledigheid ga ik thans de naam van de winnaar bekend maken. Maar eerst nog even dit: Steeds wanneer de jury in voorgaande juryrapporten sprak van hij of zij die zich ten bate van de vereniging in woord of geschrift het meest verdienstelijk heeft gemaakt, vergat ik erbij te vertellen wat iedereen al wist: een plaatje zegt vaak meer dan duizend woorden. Aldus werd ik dit jaar, zelfs nadat ik de nietszeggende plaatjes eruit gefilterd had, overspoeld door meer dan honderdduizend woorden, met als begeleidende tekst: succes met de keuzestress. Toen ik ook nog in het verslag van ronde zes teruglas hoe hij Topalov zijn stelling liet analyseren werd de keuze helemaal gemakkelijk; de Twan Kastelijn Trophee kan vandaag naar niemand anders dan:
Jos Sutmuller!
De jury,
Namens deze: Ron van Hoogstraaten
