Veteranenschaak Limburg Open

Veteranenschaak Maastricht Pinksteren 2026                                Jacob Perrenet

Ik heb vaak meegedaan aan het Limburg Open: ik woon in Maastricht, een kwartier fietsen over de Groene Loper naar de Geusselt. Oorspronkelijk keek ik vanuit de A-groep en later de B-groep wat meewarig naar die rij opa’s aan de zijkant, zelfs toen ik ook al leeftijdsgerechtigd was. Nu speel ik er graag, niet alleen omdat hun niveau steeg en het mijne zakte, maar ook omdat ik het geklaag over de lichamelijke en geestelijke achteruitgang gezellig vind en zelfs als therapeutisch ervaar.

Een paar keer won ik bij de veteranen, maar de laatste jaren werd het moeilijker. Tot mijn verrassing lukte het dit jaar weer wel, ondanks dat ik op papier (lees: qua rating) lang niet de beste was. Ik werd ongedeeld eerste met 5½ uit 7, waarvan twee halve punten door een bye.  Zonder byes was mijn score waarschijnlijk minder geweest, want zeven ronden in vier dagen is me inmiddels te zwaar. Ik ontmoette drie spelers met een rating boven de 2000 en maakte maar liefst 2½ punt tegen hen.

Hierbij de partij tegen Matthijs Dijkstra (rating 2042), eindelijk weer eens een avontuurlijke rommelpartij, zoals ik ze het liefste speel. Matthijs had wit en vooraf had ik gezien dat hij een degelijke Engelse Opening speelt (c4). Ik besloot de voetsporen van de extravagante speler Michael Basman een stukje te volgen. Hij is één van mijn schaakhelden (nog bedankt voor het boek, Ludo).