Opinie

Na de zoveelste zomer boordevol met sportwedstrijden met verslagen in alle media moest ik tenslotte toch weer aan onze eigen denksportclub denken. Want we gaan we er toch, vol strijdlust en optimisme, weer tegenaan?
Tenminste: dat hoop ik. Maar ik twijfel.
Terugblikkend op het afgelopen seizoen snap ik best dat filmende en luidroepende verslaggevers en boeroepende of juichende toeschouwers niet in de buurt van ons edele spel gewenst zijn. Maar toch…Waarom dan niet zelden het andere uiterste ‘normaal’ lijkt te zijn op sommige momenten in onze club, ja zelfs structureel lijkt te zijn bij ons eerste team?…

Zelfs een verslag(je) op onze website kon er steeds vaker niet meer af. Ik noem maar één voorbeeld. Zo zag ik heel toevallig dat David Miedema, die ik mij nog herinnerde als (kort)broekie, gestimuleerd door een creatieve moeder, ooit eerder al voor het eerste team speelde, met wit Russisch speelde en na 3…d7-d6 rücksichtslos zijn paard op f7 offerde, en won! Maar zoals menig jong talent vertrok hij voor studie. Wel behaalde hij later de meestertitel. Gelukkig voor ons kwam hij nu terug. Natuurlijk werd onder luid gejuich, gevolgd door een extra editie op onze website de terugkeer van de verloren zoon feestelijk gevierd. Maar niet heus!!

Met de staart tussen de benen sloop het eerste team later doodstil de trap af naar een klasse lager. Voor een verslag van andere competities moest je doorgaans ook op de sites van andere clubs zoeken om er achter te komen hoe het was afgelopen. Tja… Moet ik dan gaan voetballen op Curacao of zo om nog eens te ervaren wat clubgevoel is? Iedereen (behalve schakers?) weet toch dat als je ‘er met zijn allen echt voor gaat’ dat dat extra goals en punten oplevert?
Denkend aan teamgeest is het minste wat ik kan verzinnen: zorg ervoor dat ELKE KEER dat een van onze teams een wedstrijd speelt duidelijk is, en liefst vooraf al, wie het VERSLAG schrijft.
Allemaal veel succes gewenst!

Jan Toorman  (lid sinds 1980)

Ik heb het altijd al geweten maar nu wordt het eindelijk door anderen erkend: Schaken is een gokspel. Ik heb dit uit de Volkskrant, maar ook op Nu.nl en op Schaaksite “verspilling van tijd en geld en reden voor haat en nijd tussen spelers” wordt erover geschreven. Kleine kanttekening: het wordt nader onderzocht en tot die tijd geldt het verbod alleen nog in Afghanistan. Het komt uit de koker van de Taliban, het zou in strijd zijn met de sharia. Waarschijnlijk zal het hier dus zo’n vaart niet lopen, maar dat ik bij elke zet evengoed een dobbelsteen op kan werpen, dat wist ik al veel langer.

Woensdag gehaktdag. Heb er een beetje uitslag van. Maar zoals een goed schaker betaamt: denk vooruit, er gloort altijd hoop aan gindse horizon. Yge Foppema verwoordde het in 1945 zo: Lees meer “Beetje uitslag”

Aan eenieder die in onze internetschaakclub iets ziet. Alstublieft, doe het niet !
Ik zal u vertellen waarom ik tot deze conclusie kom, ook al doet de boodschap zeer.
Lees meer “Oproep”

Carlsen en Giri speelden vorige week een partijtje waarbij voor de verandering nu eens niet wit maar zwart de eerste zet mocht doen en daarmee het initiatief mocht nemen. Volgens Giri vormde het een hele uitdaging om vanuit dit andere perspectief de gebruikelijke patronen en de verschillende stellingen te bezien. Lees meer “In alle Staten.”